Voor een integere organisatie is de persoonlijke integriteit van medewerkers een belangrijke factor. Dit geldt zeker voor medewerkers die bijvoorbeeld de organisatie kunnen binden, toegang hebben tot gevoelige informatie of kunnen beschikken over financiën. Een check op betrouwbaarheid voordat iemand in dienst komt, is dan een voor de hand liggende maatregel. Wat je minimaal kunt doen is iemands identiteit goed vaststellen en een check op de juistheid van iemands cv.
Dat gebeurt helaas niet altijd. Begin december kwam in het nieuws dat het mensen lukte om met een valse identiteit en nepdiploma’s aan de slag te gaan bij overheidsorganisaties. Een van die organisaties was het Openbaar Ministerie (OM). Het OM ziet in dat het noodzakelijk is dat overheden uitzendkrachten beter doorlichten op hun achtergrond en mogelijke identiteitsfraude.
Trouw van 9 december 2024 meldt: “Een jurist ging op inhuurbasis aan de slag bij het Openbaar Ministerie. Ze hield zich bezig met de afhandeling van verzoeken in het kader van de Wet open overheid. Maar na een maand ontstonden er twijfels. Was deze vrouw wel wie ze zei dat ze was? Klopten haar diploma’s en curriculum vitae wel?
De jurist bleek de boel te belazeren. Ze werkte bij het OM onder een andere naam, met valse diploma’s en een cv waar niets van klopte. Na haar te hebben ingehuurd bij de eigen organisatie moest justitie pijnlijk genoeg aangifte doen van oplichting, identiteitsfraude en valsheid in geschrifte.
Na speurwerk van rechercheurs bleek dat het OM niet het enige slachtoffer is. Verschillende medewerkers gingen met vervalste diploma’s en cv’s aan de slag bij de overheid. De werknemers werden via detacheringsbureaus onder andere ingehuurd door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) en de afdeling Herstel Toeslagen van de Belastingdienst.
In het Algemeen Dagblad van 6 december 2024 is te lezen dat er vier verdachten uit Rotterdam en Schiedam terechtstaan op verdenking van oplichting, valsheid in geschrift, computervredebreuk en identiteitsfraude. De verdachten zouden kandidaten hebben aangedragen bij detacheringsbureaus die tijdelijke medewerkers leveren aan overheidsinstanties. Aan die uitzendkrachten werden hoge functie-eisen gesteld: ze moesten onder meer een universitaire opleiding hebben afgerond en getuigschriften kunnen overleggen.
De kandidaten, handlangers van de verdachten, voldeden echter niet aan de vereiste kwalificaties. Om toch in aanmerking te komen voor het werk, zouden ze samen cv’s, motivatiebrieven en identiteitsbewijzen hebben vervalst. Hierbij maakten ze gebruik van gegevens van andere mensen. De detacheringsbureaus en de werkgevers merkten het bedrog niet op, waardoor de ongekwalificeerde uitzendkrachten soms maandenlang voor de overheid werkten.
Voor een vergelijkbaar geval, zie het artikel ‘Zorgwekkende zorgfraude: met een vals diploma in de tbs-kliniek werken‘.